Kafasına taş düştü.
Beynine tüm harfler üşüştü.
Şimdi yoğun bakın daaaa.
Yoğun bakın daaaa.
Muayyen eeeee.
Tanı.
Bırak başkasını.
Kendini tanı.
Doğru diyosuuuuun.
Yanı yanı!
Sen seni bil sen seni!
Aaaa muhabbet- i traş bu!
Gördüm en seni!
Seni gidi seni.
Kıl tüy.
Baktın teneke.Tıngır mıngır
Hemen tüy.
Dol kara bak ıııır dol.
Kara bakıııır.
Kara msar Kara msar.
Ser altına kilimi.
İyi mser iyi mser.
Hep bana hep bana deyiiiii.
Abi bu kendine keser.
Pastayı.
Dayı!
Eeep gendüne budaaaayı.
Anı lamazlardı onu.
Anı lamazlar.
Hep başkasını yaşadılar.
Anı yok.
Tek burada anıyok.
Ararsak ancak onu da.
Yaz bir kenara bunu da.
Oraya girmiş oraya.
Buraya girmiş buraya.
Tren mi bu? Girmiş o raya.
Girmiş bu raya.
Yanaktan makas.
Gel bakiiiim buraya.
Göze bak göze.
Sanki bin delikli bir göze.
Eeeer bi şeyi görüyor.
O kendini.
Eeeeep aynada görüyor.
Ne gerek var bunca söze.
Yoksa göze gelecek göze.
Dış ses.
Ey gendünü "yazıyom işte" sanan şahsına münhasır.
Lütfen çiz gari.
Yazık oluyor bu sözlere.
Bu heba olan sözler ancak karikatür balonuna yakışır.
İşte bu sana yakışır.
Yazık çok yazık.
Bir de adına " yazıkatür " diyorsun.
Ne diyosuuuuun?
Üşendim çızmadım diyemiyosun.
Boşuna bu harfleri buraya diziyosun.
Bak kendinde ne yazdığını anlamadın.
Pardon.
Ne dedin?
Ne dedin?
Anlamadım?