İki saattir, sovuk esprileri ile soğuk algınlığı ,mizah dalgınlığı ve üstüne üstlük hiç çekemediiiimiz alınganlığı ile muzdarip ,Esprimen ,mecburen mecburiyetten yazılarına ara vermek zorunda kaldı.
Hadi gözümüz aydın.
Çünkü; tüm kalemler yoruldu ve hepsi arıza pardon arazi oldu.
Telefon felç resmen.
Silgi" silerim bu yazıları" diye bağırıyor.Kalemtraş kuaförde.
Klavye " bu herif kıl kıl kıl " diye bağırıyor. Bir pilot kalem, uçuyorum diyor, anbians çağırıyor.
Tüm sesli sesiz harfler protesto ediyor yazarı.İmla" ne var la!" demekte.görünür görünmezde bi işaret yok.
Eee n'olcek şimdi?
An a geldik.Ana.Anaaaaa!geldik son ana.
Yazı dindi.
Te bu kaaaa.İşte üüle!
Yazar mı? Hah o mu? O deminden beri " kayboldum.Bura nere arkadaş" diye mesaj atıp duruyo.Eee arasın bulsun kendini.Daha ne duruyo?
Yo,yo,yo!
Sanaltçı bunlar. Sanalt salt ya da san atçı.Dıgıdık
Yok be! Sadece Cilalı İmaj Devri çocukları bunlar.
Sanki küçülmüşte, küçülmüşler.Hala kaaaanı kullanıyorlar.Ya öküzler?Her bi şey için , konserve edilmiş kanıları var.Boş ver.Kanıtları yoksa.
Kanıları var, herşey de tanıları var.Kısaca her daim bir yerlerinin sokulacak bi
yanı'ları var .Kısaca vergi leri yok, algı ları var.Her zaman "buyur kal" gıları var.Tabii ki gıdasıdır ruhun, çalgıları var.
Cilalı olduğundan hep parlar bunlar. Bazen de ara sıra ilgi için harlar bunlar. Kısaca bu tipler adamı darlar .
Ama ne hikmetse bu kafadarlar, insanları bi de azarlar bunlar.
Sonra devri daim biter bir gül gibi solar.Aslında söyleyicidir bunlar.Ama sanatçıyım derler.Halt ederler.
Popüler kültür derler buna.Hapı yutarsın geçer gider.Hastalık biter.
Kimler geldi kimler geçti.
Yürekte kalanlar yüreklerde yaşıyor.