Her şeyi yüreğinizden çıkardık, avuçlarımızın arasına aldık. Okuyoruz telefondan, yazıyoruz telefondan. Yakınlarımız bizi görüntülü arıyorlar, biz de onları... Konuşmuyoruz da artık, mesajlaşıyoruz. Tüm hayatımız kare kare fotoğraflarda. Albümlerde değil artık hiçbir şey... Her şey, milyonlarca ömür karesi avuçlarımızda... Tanışmadan halimiz, herkesin hayatına. En yakınımız avuçlarımızın arasında. Mesafeler özlemi beslerdi. Duyguları diri tutardı. Duygularımız da avuçlarımızın arasında... Herkes herkesten çabucak sıkılıyor, bıkıyor. Eskiden de günler böyle çabuk mu geçiyordu. Öyle derdik ama şimdi her şey daha çabuk. Avuçlarımızın arasındaki ömür kronometresi dakika dakika gösteriyor. Ve insanlık da yürekten çıktı. O da avuçlarımızın arasında.