Bir insanın dili illa ağzının içinde değil derim hep, Lisanı halinde çok dil vardır zira. Ama en çok konuşan ve en samimi olan gözlerdir O yüzden yıllardır insanların gözleri ile konuşuyorum ben. Bakmıyorum. Konuşuyorum. Bakanın da görenin de tek muhattabı yürektir.Ve yüreğin dili de önce gözlerdir. Ama şunu ayırt edebilmek lazım: bakmak ile görmek de aynı şey demek değildir. Gönül gözü bakışı, sonra da lisanı olmuş herkesin samimiyetine inanırım. Zira aynısı benim de lisanım. İlk kitabimda şöyle bir nükte vardı; “Benim baktığım mavi gökyüzündeki bembayaz bulutları ben gördüm de sen o bulutlarda ne gördün?” Zira gönlünüzde ne varsa baktığınız yerde de onu görürsünüz ve sizin gözlerinize bakan da yüreğinizdekini görür. Gönlü dilbaz olmuş dostlara selam olsun. Dilbaz olup muhabbetli bakanlarında manzarası lalezar olsun inşallah. Selam ve dua ile...