Bulbul' u Aldın cafe' de koymuşlar" ah be anım!" Demiş. Ah' larsa anı'm ağlar.Gerisi yalan anı' lar! Bazen insan anılara gitmek istiyor. Ama kardeşim, anılarda bitmek bilmiyor. Hele askerlik anıları! O hiç bitmiyor! Biten tek şey varsa zaman. Yani ,zaman eşittir an üzeri, ne karesi ne küpü?Artık ne kadar anı varsa. Belki de bazıları için artık, hani arta kalan ( iyi ki Arda kalan demedim galan)Aferim ulan! ( Özür dilerim lanlı kullanmak istemem ama kafiye çık oturdu.İyi de ya kalkmak istemezse.Ooo masraflı olur.Çay kahve vesaire Zaten gendüme dedim) İyi de neden anılar? Yaşı benim gibi yetmişe doğru dört nala giden,ne dörtnalı?Eh işte yaveş yaveş giden ( piano piano!) an' lar anı' lardan! İyi de niye kesik attın anı' lara? Kısa kesmek üçun! Dedik ya.Bitmeyyo abeyyyy bitmeyyooo. İşte bu yazı! Eeeep büüle gitmiyor! Çünkü ,su gibi akıp giden onca yılın içinde ,ne ararsan var! Bunları bir güzel kar.İşte karşında Yaşar! Eee şiir tabi.Ne var? İyi de hani kâr hani kâr? Eeeep zarar eeep zarar! Giriç geliçme soniç bu hayat denilen suyu? Sonra ebediyat! Ebediyat! Artık çeşmeden ne akarsa, tas ne kadar alırsa! İyi de niye takıldın anılara bu kadar? Dedik ya.Bi testi ise hayat.Na bura gadaaa dolu tas! Vat is das? Anılara gideceğine,kalk gez dolaş. Miskin miskin oturup, yok ahanda şöyleydi yok ahanda böyleydi? Bak anılar yazacakkene takıldım gendüme gene. Yok be ego değil deme. Abi bizi yeme. Bunları kimse yemez. İroni mi? Hadeeeee ordan! İşin yazmak kolaydan ! Anılar derken bak an geldi şinciki ana geldin. Buyur . Hoşgeldin. Ama fazla takılma anılara. Bi çay içimlik. Yeter. Duş ses; abi bu sıcakta duş ses oldu dış ses. Aaaa yeter artık yeter! Dedikten sonra bu yazar ufaktan naşlar. Sonra bir başka yazı başlar.