Kalemimi bilenler; ironiyi çok az kullanırım. Sosyal hayatımda olduğu gibi kalemim de net konuşur. Pirincin içindeki taşlar gibi il teşkilatında vaktiyle görev almış ve galiba hayatında aldığı en büyük vasıf da bu olmuş, edindiği menfaatin tadı damağında kalmış, çünkü denenmiş ve yanılındığı görülüp yol verilmiş... Ama bu dostlar vaktiyle kendilerine üç beden büyük gelen bu vasıflar sayesinde kendilerini öyle bir dev aynasında gösteriyorlar ki neredeyse ciddiye alacağız. Teşkilatçıymış gibi gözüküp felaket tellallığı yapıp: “Biz doğruları söyleyince kimse bizi sevmiyor” türküsü söyleyip nasıl da bir komedinin içindeki silik figüran oluyorlar. Dil uzatmadıkları bir Allah'ın kulu yok parti içinde. Yeter ki vasfı olsun. Çünkü kendileri artık eşik ardında. Ama o bile kesmiyor hırslarını. Partiye dahil olması ihtimal yeni isimlere de ‘tü kaka’ diyerek komediyi kahkahaya hızla çeviriyorlar. Halbuki sadece yazar kimliğim ile bile vaktiyle yaptığınız ve bir daha asla yapamayacağınız siyaseti de serçe parmağım ile yapar, sizi de bir makaleme figüran yaparım. O kendinizi görmek istediğiniz dev aynası kırık haberiniz olsun.