Duygularla o kadar oynadılar ki , okunacaktı.Şimdi oyuncaklarla oyuncak oldu çoğu.
Pillisi piliz cıngırakçısı,zillisi.
Konuşanı dilsizi.
İyi kafiye abisi.
Biri " bunlar çok his işler abi " derken diğeri " resmen bir his teri,his teri " deyip mendille terini siliyordu.
Belki bir şeyler biliyordu.
İtiraz edense" hayır bence nehis vallahi çok nehis" diye söylendi.
Başkası ise " ben tattım ne his bir tadı var" dedi galiba. Ama onu önceki dediydi sanki!
Cevap aslında a şıkkı.
Ama bilemedi de,
D)hiç biri
Bilemedi hiçbiri.
...
Coul olayım fare tutan ellere.
Klavye yaz mesajımı yare email le.
Güz elim heyyy.
Bi dene'm heyyy.
Sözelim heyyy.
...
Haydaa bu da ne?
Herkes yukarı bakıyordu. Ben de baktım. Eee bir şey yok!
İyi de nereye bakıyor bu insanlar?
" ilginç birisin abi " dedi benim gibi insan yüzüne bakan arkadaş.
" senin karikatürlerde çizdiğin adamlar var ya. Burada resmen yaşıyor onlar!"
Devam etti sonra da" abi mizah işin ama, kusura bakma. Kafan bazen basmıyor senin!"
Vay be!
" bunlar yukarı falan bakıyor sanma! Hepsinin burunları havada bunların. Kendi kendine değer veriyorlar.Ama birbirlerine bile yukarıdaki bakıyorlar."
Bir karikatürcü olarak sevinsem mi,üzülsem mi bilemedim.
Sonra aynada burnuma baktım.
Gerçekten kemerli ve uzun burun benim
burnum.
Sonra pinokyoyu düşündüm.
İçimden biyokyoooo geçirdim lafa dayalı.
Bir süredir gökyüzüne bakamıyorum.
Hani yanlış olur diye.
Gökyüzünde yanlış gezen yıldızlar desem olur gibi
