Her şey yarım kalıyor.
Yavaş yavaş başladığın o yürüyüş.
Oysa nefesin açılacaktı birazcık.
Tam da bitireceğin hikaye.
Merak öldürür insanı.
Bardakta kalan demliğin en dibinde ki çay.
Kırmaya kıyamadığın.
Masada kalan, sanki ben halâ ayaktayım diyen ince belli çay bardağı.
Tam da seni rahatlatacak o muhabbetin son cümlesi.
Oysa yıllardır biliyordun sen o lafları.
İyi de tekrarı niye?
Cümlesi böyle belki de.
Harfiyen, aynen.
Kelimeden Kelimeten!
Belki de gün.
Dün ki bugün.
Dün de yarım kaldı.
Bugün de yarım kalacak.
Büyük olasılıkla.
Galiba yarın da.
Yarım kalıyorsa eğer.
Diğer yarısı nerde ?
Nere gitti?
Yarım alma.
Gönül alma.
Her şey yarım kalıyor.
Yar yar yar.
Yarımın yarısı da.
Onun da yarısı. Daha Daha yarısı.
Sürer gider nicedir.
Her şey yarım kalıyor.
Yaşadıkların kar mı,
Bundan gerisi var mı?
Ötesi var muhakkak.
Yaş yetmiş.
Nostalji.
Bazen gınaa getirmiş, bazen de canına yetmiş!
İyilik, kötülük vs vs vs.
Her şey yarım kalıyor.
İyi de yarım.
Kötü de yarım.
Nerde öteki yarım?
Deme sakın ey yazar çizer.
Tek kelime.
İyi ki varım.
İyi ki varsınız.
Bu ara.
Sahi.
Nasılsınız?
Her şey yarım dedi usta.
Çeyrek yok.
Oysa karnım tok.
Çok çok biraz acıkırım.
Hayat belki de etmek arası ayran.
Şiirsel oldu gibi.
Eh bir de bi kaç hayran.
Her şey yarım kalıyor.
Ah yüreğim.
Her şey yarım kalıyor.
Derken.
Bak işte.
Hani kalıyordu yarım?
O da gidiyor.
Takma kafana dedi çekinge dedi usta.
Üç kere zıplama.
Normal
Alt tarafı insan.
Üstü kalsın.
Her şey yarım kalıyor.
Derken
Her şey yarım k.......
Ünlem koymak nafile.
Yola çoktan çıktı kafile.
Eee ne duruyorsun.
Sen de yürü le,sen de yürü le!
Her şey yarım kalıyor.
Eee elbette.
Bu yazıda.
Tamamla o zaman dedi herhangi biri.
Bu zaman alıyor.
Her şey yarım kalıyor!
