Tarih tekerrürden ibaret derler ama bizim siyaset koridorlarında tekerrür eden şey ne yazık ki devlet aklı değil, 17. yüzyılın o kirli saray ayak oyunlarıdır!..
IV. Murad’ın sadrazamı Topal Recep Paşa’yı hatırlatayım…
Neydi o Paşa’nın alametifarikası?..
Güya sistemin dengesi, sarayın hafızası, otorite ile tebaa arasındaki "kapı tutucu" idi!..
Ama işin aslına baktığınızda, saray içi güç odaklarını kendi nüfuz alanı haline getirmiş, eski düzenin paslanmış çarklarını elinde tutan bir vesayet figüründen başka bir şey değildi…
Bugün dönüp Ankara’nın en tepesine, AK Parti’nin "Siyasi ve Hukuki İşler" koltuğuna oturan Hayati Yazıcı portresine baktığınızda, o tarihsel gölgenin nasıl etten kemikten bir gerçeğe dönüştüğünü ibretle görüyorsunuz!…
Yıllardır bu partinin tüzüğünü, hukukunu, aday listelerini, teşkilat kapılarını avucunun içinde tutan bu "kurumsal hafıza" (!) ne hikmetse partiyi halktan koparan, tabanın sesini boğan o tepeden inme "atanmışlar" siyasetinin baş mimarı haline geldi…
Teşkilatın tozunu yutmuş vefakâr kadrolar kapı dışarı edilirken, saray koridorlarının o ağır, ağdalı ve statükocu "kapı tutuculuğu" siyasetin damarlarını kuruttu…
Ama asıl rezalet, asıl yüz kızartıcı tablo sadece bu siyasi statüko değil!..
Dillerinden "hukuk", "ahlak" ve "dava" kelimelerini düşürmeyenlerin, iş kendi yakın çevrelerinin, öz evlatlarının o akçeli, karanlık ve yolsuzluk kokan ticari tezgahlarına gelince nasıl bir dokunulmazlık zırhına büründükleridir!..
Bakın şu son patlayan fon soruşturmasına!..
Milyarlarca liralık şüpheli sermaye işlemleri, manipülatif borsa hareketleri, şirketler arası karanlık para aktarımları ve TMSF kayyımı atanan yapılar...
Ve bütün bu kirli finansal bataklığın tam göbeğinde kimin adı var?..
Şu pişkinliğe, şu trajikomik tiyatroya bakar mısınız?
Savcılık soruşturma başlatıyor, mal varlığına tedbir konuluyor ama ne hikmetse o tedbir kararları jet hızıyla, saatler içinde kaldırılıyor!
İfadesi alınıyor, ortağı şüpheli şekilde ölü bulunuyor, şirketlerine kayyım atanıyor, savcılık adli kontrol talep ediyor ama babası çıkıp büyük bir kibirle ne diyor: "Oğlumun ticari eylem ve işlemlerinin legaliteye ve ahlakiliğe uygunluğu konusunda zerre kuşkum yoktur!"
Vay be!..
Sokaktaki gariban esnaf 100 liralık vergi borcu yüzünden icralık olurken, emekli pazar artığı toplarken; iktidarın en tepesindeki "hukuk kurmayının" oğlu milyarlık fon girdaplarının, kayyım atanan varlık yönetim şirketlerinin başrolünde gezinecek ve bizden buna "ahlaki ticaret" diye inanmamız beklenecek!..
Öyle mi?..
Yıllardır yazıyorum, söylüyorum; fiziki kalkınmayı bir şekilde hallettik ama adalet daha da geriye gitti!..
Siyasetin tepesindeki bu "dokunulmazlar" kastı, kendi çocuklarının akçeli işlerine siper oldukça; millet ile devlet arasındaki o kutsal güven ve aidiyet bağı tuzla buz oluyor…
Vatandaş görüyor: Kanun garibana başka, sarayın kapı tutucularının mahdumlarına bambaşka işliyor!..
Hatırlatmakta fayda var: IV. Murad, devletin sırtında bir kambur haline gelen, eski düzenin ve şaibeli dengelerin temsilcisi olan Topal Recep Paşa’nın biletini kestiği gün gerçek otoritesini ve adaletini tesis etmişti…
Sayın Cumhurbaşkanımız da eğer bu milletin sandıktaki öfkesini dindirmek, partiyi kemiren bu uru temizlemek istiyorsa; önce kendi yanındaki bu statükocu "kapı tutuculara" ve onların fon lağımlarına bulaşmış yakın çevrelerine hesap sormalıdır!..
Hukuk, babasının koltuğuna güvenip milyarlarla oynayanların arka bahçesi değildir; olmamalıdır!..
